Wanneer chronische prostatitis verergert, is dit uiterst onaangenaam voor de patiënt. Het is niet verrassend dat een man die door de ziekte wordt getroffen, op zoek gaat naar een medicijn voor chronische prostatitis dat het beste therapeutische effect heeft. In dit artikel bieden we een overzicht van medicijnen waarvan het gebruik de beste resultaten heeft opgeleverd bij de behandeling van verschillende vormen van chronische prostatitis.
Kenmerken van chronische prostatitis
Prostatitis, een aandoening uit de groep van puur mannelijke ontstekingsziekten, is verdeeld in twee vormen: acuut en chronisch. De eerste vorm wordt ‘acuut’ genoemd omdat het in de klinische praktijk nodig is om een aantal karakteristieke symptomen vast te stellen om deze diagnose in de medische geschiedenis van de patiënt vast te stellen. De manifestaties zijn duidelijk en duidelijk zichtbaar en worden daarom acuut genoemd, dat wil zeggen dat ze de nodige expressiviteit hebben. Als we het al hebben over de karakteristieke symptomen van prostatitis, zullen we ze opsommen:
- pijn in het bekkengebied bij bewegen of zitten;
- pijn in de onderrug, perineum en nieren;
- algemene malaise met zwakte en apathie;
- problemen met plassen;
- progressieve impotentie.
Nadat de arts deze symptomen opnieuw had ontdekt bij een patiënt die eerder aan prostatitis had geleden, registreert hij een verergering van de chronische vorm van prostatitis. Dus als prostatitis opnieuw optreedt bij een patiënt, wordt deze niet langer als ‘acuut’ aangemerkt, maar als ‘chronisch’, net zoals de gedetecteerde symptomen niet langer ‘acuut’ zullen zijn, maar in een ‘exacerbatie’ zullen veranderen.
De chronische vorm van prostatitis is een ernstige ziekte, die zeer moeilijk te genezen is. Het komt zelden voor dat prostatitis in deze vorm voor 100% wordt genezen; in de meeste gevallen verdwijnt de ziekte een tijdje, om er na een maand of een jaar weer aan te herinneren. Deze situatie hangt af van het type prostatitis (congestief, infectieus of atypisch), van de gekozen therapeutische strategie om de ziekte te behandelen, en van de zelfdiscipline van de patiënt.
Sommige soorten infectieuze vormen van prostatitis zijn het moeilijkst te behandelen. Zo is een ziekteverwekker als Staphylococcus aureus zeer resistent tegen antibiotica, een traditioneel middel tegen bacteriële vormen van prostatitis. De behandeling van Staphylococcus aureus met antibiotica vereist serieuze discipline van de patiënt - u moet de medicijnen strikt volgens het schema innemen, de voorgeschreven procedures uitvoeren en tests ondergaan. Overtreding van het behandelingsregime kan resulteren in het ontstaan van een resistente stam van de ziekteverwekker, die na een bepaalde tijd - een maand of twee - zich opnieuw zal herinneren aan een ontsteking van de prostaat.
Medicamenteuze behandeling van chronische prostatitis
Hoe chronische prostatitis behandelen? Welke medicijnen kunnen het behandelen? Medicamenteuze behandeling van chronische prostatitis is de meest gebruikte methode om deze ziekte te behandelen. Voor de behandeling van prostatitis worden ook manuele therapie (prostaatmassage), therapeutische oefeningen, dieet, warmtetherapie, fysiotherapie en waterbehandelingen gebruikt.
Geneesmiddelen voor algemene therapie van chronische prostatitis
Er is een hele reeks medicijnen die niet bedoeld zijn voor de gerichte behandeling van de prostaatklier, maar die worden gebruikt bij de behandeling van ontstekingsziekten, om de algemene toestand van de patiënt te verlichten - dit zijn ontstekingsremmende, koortswerende medicijnen, maar ook medicijnen die pijn verminderen, de immuniteit verhogen (immunomodulatoren).
- Niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen voor prostatitis (NSAID's). Geneesmiddelen in deze groep worden ook wel afgekort als NSAID's - niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen. De groep van deze medicijnen is zeer uitgebreid. De voorouder van deze groep was gewone aspirine. Niet iedereen is geschikt voor de behandeling van chronische prostatitis. Geneesmiddelen kunnen oraal worden ingenomen in de vorm van capsules en tabletten, maar het beste therapeutische effect bij prostatitis wordt bereikt door rectale zetpillen te gebruiken die deze geneesmiddelen bevatten.
- Geneesmiddelen tegen pijn. Ondanks het feit dat niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen niet alleen ontstekingen behandelen, maar ook pijn verlichten, hebben we dit punt nog steeds apart genoemd, omdat er groepen medicijnen zijn die niet kunnen worden vervangen - dit zijn krampstillers en opiaten. Het medicijn kan, naast het krampstillende effect, het ontstekingsproces elimineren. Het medicijn is complex, het bevat verschillende actieve ingrediënten. Wat betreft opiaten merken we op dat medicijnen in deze groep moeilijk verkrijgbaar zijn, zelfs met een recept. Dat komt door hun narcotische eigenschappen. Opiaten zijn echter het beste medicijn tegen pijn. Niemand kan met hen vergelijken. Daarom kunnen ze, in gevallen waarin de pijn de aanvaardbare waarden overschrijdt en een aanzienlijke bedreiging vormt voor de gezondheid van de patiënt, als verdovingsmiddel worden voorgeschreven. Het bekendste medicijn in deze groep is morfine. Het is veel gemakkelijker om medicijnen te verkrijgen die zijn gemaakt van synthetische opiumderivaten. Prostatitis in zijn geavanceerde vorm is een ziekte die ernstig lijden met zich meebrengt, dat alleen volledig kan worden gestopt met opiaten.
Aanvullende factoren
Immunomodulatoren (geneesmiddelen die de efficiëntie van het immuunsysteem kunnen verminderen of verhogen). Reguliere vitamines – vooral vitamine C – kunnen fungeren als medicijnen die het menselijke immuunsysteem stimuleren. Hoge immuniteit zal chronische manifestaties van prostatitis onderdrukken, de activiteit van ziekteverwekkers verminderen en ontstekingen verminderen. Het immunostimulerende middel “interferon” bestrijdt effectief de virale vorm van de ziekte. In gevallen van auto-immuun (allergische) vorm van prostatitis worden geneesmiddelen gebruikt die de activiteit van het immuunsysteem (immunosuppressoren) licht onderdrukken - prednisolon, dexamethason. Dit zijn corticosteroïden, ze worden ook hormonale medicijnen genoemd. Sterkere immunosuppressiva worden met grote voorzichtigheid gebruikt - er bestaat een risico op schade voor de patiënt.
Belangrijk! Geneesmiddelen uit de groep NPS-geneesmiddelen moeten vergezeld gaan van hepatoprotectors en gastroprotectors. Deze behoefte wordt veroorzaakt door de gevaarlijke bijwerkingen van NPS-medicijnen die de lever en de maag bedreigen.
De meest effectieve antibacteriële middelen
- gonokokken;
- groene streptokokken;
- Staphylococcus aureus;
- Treponema pallidum.
Alle bacteriën zijn kwetsbaar voor een groep medicijnen die antibiotica worden genoemd. Dit geldt ook voor Staphylococcus aureus, ondanks alle potentiële resistentie tegen deze groep geneesmiddelen. Antibiotica zijn onderverdeeld in groepen: penicillines, fluorochinolen, macroliden, cefalosporines, tetracyclines, polymyxines, lincosamiden. Ze zijn niet allemaal even effectief tegen bacteriën. De kwaliteit van het antibioticagebruik is afhankelijk van de door de behandelend arts gekozen behandelstrategie. Gonokokken worden bijvoorbeeld als kwetsbaar beschouwd voor bijna alle groepen antibiotica. Maar wat betekent dit in de praktijk? Gonokokken zijn onderverdeeld in stammen, die elk een specifiek resistentiepotentieel hebben. Daarom komt het vaak voor dat gonokokkenprostatitis wordt behandeld met een breedspectrumantibioticum en vervolgens wordt overgeschakeld op het medicijn dat de grootste effectiviteit zal vertonen. Dit kan een macrolide-antibioticum zijn of een antibioticum uit de cefalosporinegroep.
Er zijn ook nuances met betrekking tot de andere genoemde infecties. De ziekteverwekker "treponema pallidum" - de veroorzaker van een gevaarlijke seksueel overdraagbare aandoening (syfilis) - is uiterst kwetsbaar voor penicillines. Dankzij de komst van de eerste penicilline-antibiotica werd syfilis veel minder gevaarlijk dan vóór de jaren twintig van de twintigste eeuw. Treponema pallidum is hulpeloos tegen penicillines; het heeft niet het potentieel voor weerstand ertegen. Het gevaar wordt gevormd door protozoaire infecties – een frequente metgezel van syfilis. Streptococcus viridans is kwetsbaar voor tetracyclines en penicillines. Staphylococcus aureus is onlangs begonnen te worden behandeld met behulp van moderne medicijnen die geen antibiotica zijn - chlorofyllipt (een medicijn van plantaardige oorsprong), menselijk anti-stafylokokken immunoglobuline (individueel medicijn in de vorm van serum), stafylokokkentoxoïde.
De beste antiprotozoaire middelen
Protozoa - protozoa of protisten - eencellige micro-organismen, de eerste vertegenwoordigers van het dierenrijk. Onder de protozoa bevinden zich gevaarlijke parasitaire pathogenen die de prostaat en organen van het menselijke urogenitale systeem kunnen infecteren. Ze zijn een veel voorkomende oorzaak van prostatitis. Volgens medische statistieken komen protozoa op de tweede plaats na bacteriën in de frequentie van alle geïdentificeerde infectieuze vormen van prostatitis. Protozoa die prostatitis veroorzaken:
- chlamydia (de veroorzaker van chlamydia);
- amoeben-protisten (veroorzakers van amoebiasis);
- Trichomonas (veroorzakers van trichomoniasis);
- Giardia (de veroorzaker van giardiasis).
Deze opsomming omvat niet het aantal pathogene protozoa dat de prostaat kan infecteren; er zijn er nog veel meer. De protozoa die we noemden zijn echter de meest voorkomende menselijke parasieten uit de groep protozoa.
De meest effectieve medicijnen tegen virale prostatitis
Virussen zijn voorwaardelijk levende wezens, kleine vertegenwoordigers van de pathogene microkosmos. De virale vorm van prostatitis is de zeldzaamste van alle infectieuze vormen van deze ziekte. De belangrijkste veroorzakers van dit type prostatitis zijn:
- papillomavirus;
- herpes (type II);
- griep.
Virale infecties worden, op zeldzame uitzonderingen na, niet behandeld met antibiotica. Voor de behandeling van chronische prostatitis bij mannen, veroorzaakt door een virale infectie, worden speciale medicijnen gebruikt die de eiwitomhulling van de ziekteverwekker vernietigen, de synthese van polypeptidebindingen van het virus verstoren en de immuniteit verhogen.
De beste antischimmelmiddelen voor mycose van de prostaat
Schimmelinfectie van de prostaat - mycose - komt vrij zelden voor. Alleen de virale vorm van prostatitis komt minder vaak voor. Het meest voorkomende type mycose van de prostaat wordt veroorzaakt door de opportunistische schimmel Candida Albicans. Tot voor kort werden sommige schimmels van dit geslacht in de voedingsindustrie gebruikt voor het fermenteren van voedselwort. Nu de situatie is veranderd, wordt Candida Albicans gelijkgesteld met opportunistische schimmels die schadelijk zijn voor de voedselproductie. In industrieën waar de voedselveiligheidsnormen niet goed genoeg zijn, komt de schimmel echter in het voedsel terecht. Het komt vrij vaak voor, onder gunstige omstandigheden ontwikkelt het zich snel en wordt het de oorzaak van veel kwalen. Om de ontwikkeling van een ziekteverwekker te stoppen, is het noodzakelijk omstandigheden te creëren die ongunstig zijn voor de ontwikkeling van een infectie. De schimmel voelt zich goed in een zure omgeving, maar verdraagt geen alkalische omgeving. Om het te behandelen, kunt u daarom eerst frisdrank of bicarbonaatwater drinken. Frisdrank is het meest effectieve medicijn tegen schimmels van het geslacht Candida; de meest effectieve medicijnen tegen andere soorten schimmels zijn:
- polyenen;
- allylaminen;
- azolen en triazolen.
- imidazolen.
- andere medicijnen.
Breedspectrummedicijnen die worden gebruikt voor congestieve prostatitis
Voor de behandeling van congestieve prostatitis zijn er zeer effectieve middelen: prostaatmassage en speciale therapeutische oefeningen. Dit feit betekent echter niet dat het gebruik van medicamenteuze behandeling voor deze vorm van prostatitis moet worden ontkend. Om congestieve prostatitis te genezen, moet je veel moeite doen, en het is onmogelijk om zonder medicamenteuze tussenkomst te doen. De beste medicijnen voor de behandeling van chronische stagnerende prostatitis hebben een complex effect: ontstekingsremmend, antimicrobieel, anti-allergeen en pijnstillend. Vanwege hun complexe eigenschappen zijn medicijnen uit deze groep erg populair bij mannen met prostatitis.
Belangrijk! Houd er rekening mee dat het gebruik van welk medicijn dan ook moet worden overeengekomen met de behandelende arts. Ons artikel is informatief, het is niet bedoeld als leidraad voor actie!
Is het nodig om de behandeling voort te zetten als chronische prostatitis is genezen?
Na vele maanden van monitoring kan de behandelende arts tot de conclusie komen dat er een remedie voor chronische prostaatziekte heeft plaatsgevonden. Er rijst een natuurlijke vraag over de noodzaak om de behandeling voort te zetten. Je krijgt het gevoel dat het niet nodig is. Alles is echter niet zo eenvoudig - de behandeling van chronische prostatitis verdwijnt niet zonder een spoor achter te laten bij mannen - medicijnen hebben bijwerkingen en de ziekte kan het prostaatweefsel ernstig verlammen.
De prostaat is een orgaan dat belangrijk is voor de seksuele prestaties van een man. Zonder dat testosteron in de prostaat wordt omgezet, zal er geen verlangen of erectie zijn. Daarom zijn na het genezen van prostatitis medicijnen nodig om impotentie te behandelen en de prostaatfunctionaliteit te herstellen. Welke medicijnen moeten in dergelijke gevallen worden gebruikt? Het medicijn moet doelgericht zijn, gericht op de behandeling van de prostaatklier, wat een zeer positief effect heeft op het herstel van de seksuele functie van de prostaat.